Η Αθήνα είναι ωραία και τον Αύγουστο ακολουθήστε τις διαδρομές που σας προτείνουμε !

Μπορείτε να γκρινιάξετε, για την κρίση που δεν μας άφησε να πάμε διακοπές, για την άδεια πόλη, που είναι καταθλιπτική, για τον υδράργυρο, που κι αυτός εναντίον μας είναι. Ή μπορείτε να δείτε την θετική πλευρά του πράγματος, να οπλιστείτε με καλή διάθεση και άνετα παπούτσια και να δοκιμάσετε να διαπιστώσετε ιδίοις όμασι αν έχουν, τελικά, δίκιο όσοι επιμένουν ότι η Αθήνα είναι ωραία –και τον Αύγουστο, και κάθε άλλη εποχή του χρόνου.

Πώς; Κάνοντας ό,τι θα κάνατε σε οποιοδήποτε μέρος θα πηγαίνατε διακοπές: Μεγάλες και ενδιαφέρουσες βόλτες, όπως αυτές που ακολουθούν.

Διαδρομή 1:  Ξεκινάμε από εδώ, όχι μόνο γιατί είναι σαφώς και αδιαμφισβήτητα η ωραιότερη γειτονιά της Αθήνας, αλλά και γιατί τα πλήθη των χαρωπών τουριστών της που αναδίδουν αρώματα αντηλιακού, θα σας κάνουν να ξεχάσετε όποια (ελάχιστη, το ξέρουμε) διάθεση για γκρίνια σας έχει απομείνει. Η αγαπημένη μας διαδρομή αρχίζει πάντα από τον ολοζώντανο πεζόδρομο της Κυδαθηναίων, και συνεχίζει προς την οδό Τριπόδων, όπου βρίσκεται το περίφημο Φανάρι του Διογένη –ορθότερα γνωστό και ως Μνημείο του Λυσικράτη, από το όνομα του χορηγού της θεατρικής παράστασης που κέρδισε το βραβείο στα Μεγάλα Διονύσια. Συνεχίζουμε στην Τριπόδων, μέχρι να στρίψει και να μετονομαστεί σε Λυσίου, και ανεβαίνουμε τα σκαλάκια της Μνησικλέους, προς την οδό Θεωρίας, όπου βρίσκεται το πρώτο πανεπιστήμιο του ελληνικού κράτους, η εντυπωσιακή Οικία Κλεάνθους, που σήμερα στεγάζει το Μουσείο Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από αυτό το σημείο, αντί να ακολουθήσουμε τον δρόμο προς την Αρχαία Αγορά, στρίβουμε στο δρομάκι που δεν έχει όνομα, προς την αντίθετη κατεύθυνση, για να καταλήξουμε στα ασβεστωμένα σοκάκια και τις λουλουδιαστές αυλές των Αναφιώτικων, μια πρόγευση από τα οποία έχουμε εδώ. Διαβάστε περισσότερα – Πλάκα: Βόλτες στην απόλυτη αθηναϊκή γειτονιά .

Διαδρομή 2: Από το Κουκάκι στα Πετράλωνα

Αν υπάρχουν δύο αθηναϊκές γειτονιές που τιμούν τον όρο με όλη του τη σημασία, αυτές βρίσκονται δίπλα-δίπλα, στις πλαγιές του Φιλοπάππου. Στα ήσυχα δρομάκια τους κρύβονται κουκλίστικα χαμηλά σπιτάκια με αυλές, λουλουδιασμένα ξέφωτα, χαριτωμένοι πεζόδρομοι που σφύζουν από ζωή κάθε ώρα της ημέρας και της νύχτας, χωρίς όμως να έχουν την βοή της πολυσύχναστης πιάτσας, και ωραίες διαδρομές που πολλοί εξ ημών αγνοούμε. Ξεκινάμε από την «ραχοκοκαλιά» του Κουκακίου, την οδό Βεΐκου, από την οποία ξεστρατίζουμε κάθε τόσο κάνοντας ζιγκ-ζαγκ για να περιπλανηθούμε στους μικρούς πεζόδρομους που την περιστοιχίζουν, περνάμε από την συνοικία Γαργαρέττα με τη δροσερή πλατεία της, και συνεχίζουμε μέχρι το σημείο όπου η Βεΐκου συναντά την οδό Γενναίου Κολοκοτρώνη. Εδώ στρίβουμε δεξιά, σε έναν από τους ωραιότερους δρόμους της Αθήνας, με τα νεοκλασικά και τις νεραντζιές, και τον ακολουθούμε ως το τέλος του, για να μας οδηγήσει στην πλατεία των Πετραλώνων. Από εδώ –μετά την απαραίτητη στάση για ανεφοδιασμό– οι πιο fit εξ ημών συνεχίζουμε στην οδό Ανταίου, με τις χαριτωμένες αυλές, τα χαμηλά ασβεστωμένα τειχάκια, και τις εικόνες που μας ταξιδεύουν απευθείας σε κάποιο ελληνικό χωριό. Η ανηφοριά καταλήγει στον λόφο του Φιλοπάππου, όπου μπορείτε να συνεχίσετε στην επόμενη διαδρομή. Στάσεις για ανεφοδιασμό: Η στρωμένη με χαλίκι αυλίτσα του Μινόρε της Αυγής (Καλλισθένους 82) είναι ό,τι πρέπει για παγωμένες μπύρες ή ουζάκι μετά μεζέδων στη σκιά. Για καφεδάκι και επιτραπέζια πιάνουμε τραπέζι στη Βραζιλιάνα (Αρκάδων 4) ενώ αν προτιμάτε μεζεδάκια με άρωμα Μεσογείου και έμπνευση ελληνική, η πολύχρωμη Lolita (Δωριέων 26) είναι ιδανική πρόταση.
περισσότερα στο www.in2life.gr