Η Γιάννα Βασιλείου είναι το νέο ατόφιο ταλέντο της ελληνικής μουσικής

Οι άνθρωποι έχουμε την τάση να ανάγουμε οτιδήποτε νέο μαθαίνουμε σε πράγματα του παρελθόντος. Έχουμε μια ανάγκη να ταυτίσουμε κάτι με κάτι άλλο, πιθανώς για να το κρατήσουμε πολύ πιο ζωντανό στη μνήμη.

Αν υπάρχει μια ανάμνηση που έχει μείνει ζωντανή στις ορατές θέσεις της μνήμης, τότε η σύνδεση της με κάτι καινούργιο θα του δώσει μεγαλύτερη διάρκεια ζωής μέσα μας. Κάπως έτσι μου συνέβη με τη Γιάννα Βασιλείου.

Στις πρώτες φορές που την άκουγα, ένιωθα την ανάγκη να ψάξω βαθιά και να δω γιατί μου έρχεται το όνομα της Αρβανιτάκη. Μετά έκανα το ίδιο σκεπτόμενος την Παυλίνα Βουλγαράκη. Εν τέλει δε μπορούσα να τη συνδέσω ιδιαίτερα με τραγούδια που είχα μέσα μου από τις δύο αυτές ερμηνεύτριες. Οπότε έπρεπε να ανοίξει ένας νέος και άδειος κόμβος για χάρη της.

Αν και για εμάς που είμαστε απλοί ακροατές η Γιάννα Βασιλείου είναι πολύ new entry, η δική της σχέση με τη μουσική είναι μακρόχρονη. Προσφάτως κυκλοφόρησε το τραγούδι Έλα Μάτια Μου που έχει βαλκανική-ανατολίτικη ηχητική εικόνα και σου δημιουργεί εικόνες ταξιδιού. Ίσως αν υπήρχε μια ευχάριστη εκδοχή της Πολίτικης Κουζίνας να ήταν αυτό το τραγούδι-επένδυση.

Μακρηγορώ και πιθανώς χάνεται η ουσία. Κι η ουσία είναι αυτή η ιδιαίτερη φωνή που είχε την καλοσύνη να μιλήσει στο Menshouse για τη ζωή της και να μας παρουσιάσει την εικόνα της για τη μουσική.