Μετέωρα-Θρησκευτικός τουρισμός: Ανθεκτικός και στη μετα-covid εποχή

Με δεδομένο ότι ο τουρισμός και η βιομηχανία των ταξιδιών είναι ένας από τους κλάδους που έχουν πληγεί βαρύτητα από την πανδημία, το ενδιαφέρον για την επόμενη μέρα στρέφεται σε μορφές τουρισμού που θα μπορούσαν να αποδειχθούν ανθεκτικές.

Μια απ’ αυτές είναι και ο θρησκευτικός και προσκυνηματικός τουρισμός, που όπως αναφέρουν όσοι ασχολούνται με τον συγκεκριμένο τομέα, θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ακόμη περισσότερο στη χώρα μας.

Σύμφωνα με όσα είπε ο αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα Θεολογίας του ΑΠΘ Χρήστος Τσιρώνης, τα παραδείγματα της ιστορίας μέχρι σήμερα έχουν δείξει ότι η προσκυνηματική περιήγηση δεν σταματά παρά τις αντίξοες οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες που μπορεί να επικρατούν ανά περιόδους στους διάφορους προορισμούς.

Υπάρχει έντονος συναισθηματικός δεσμός ανάμεσα στον επισκέπτη και τον χώρο», επισημαίνει». Προς επίρρωσιν αυτού, η ερευνητική ομάδα του κ. Τσιρώνη διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι που ταξιδεύουν ως προσκυνητές σε έναν προορισμό θέλουν να συνεχίσουν να το κάνουν, όπως προέκυψε από πρόσφατη έρευνα του ΑΠΘ, η οποία έγινε εν καιρώ πανδημίας και αναμένεται να δημοσιευθεί σύντομα.

Στη βόρεια Ελλάδα, το Άγιον Όρος, που προσελκύει κάθε χρόνο χιλιάδες προσκυνητές, όπως και στην υπόλοιπη Ελλάδα τα Μετέωρα, η Τήνος, η Πάτμος αποτελούν -μεταξύ άλλων- κέντρα ορθόδοξης πίστης και λατρείας οικουμενικών διαστάσεων και ως εκ τούτου, σύμφωνα με τον κ. Τσιρώνη, η Ελλάδα είναι προνομιακός προορισμός θρησκευτικού τουρισμού.

Στην επόμενη περίοδο -με τους περιορισμούς του κορονοϊού, νομίζω ότι μπορούμε να κατηγοριοποιήσουμε τον τουρισμό θρησκευτικών ενδιαφερόντων στην Ελλάδα, από τουριστικής πλευράς και ανάλυσης – χωρίς να αναφερθούμε στα προσκυνηματικά δεδομένα, στις εξής δραστηριότητες: στην πολιτιστική ανάδειξη, την ιστορική ανάδειξη και στο φυσικό τοπίο», τονίζει ο κ. Πετρέας εξηγώντας: «Περισσότερα από 2/3 από τα μνημεία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς UNESCO έχουν και θρησκευτική σημασία. Μπορούν να συνδυαστούν με ειδικές δράσεις για την ανάδειξη των τεχνών, της αρχιτεκτονικής, της αγιογραφίας, της ζωγραφικής και της εικονογραφίας γενικότερα, της αργυροχρυσοχοΐας, της επεξεργασίας των αμφίων, κλπ».