Οι Έλληνες απέχουν -δυσεύρετοι και οι εργάτες στα Τρίκαλα για το μάζεμα της Ελιάς

Ποιες «μισακές» ελιές; 60% ή 70% για τους εργάτες όπως αναφέρει η εφημερίδα “Συνείδηση”. Αλβανοί κυρίως μαζεύουν τον καρπό με «συνεκμετάλλευση» και βγάζουν εισόδημα ενώ οι Έλληνες μένουν στα επιδόματα

Την ώρα που όλοι δήθεν αγωνιούν για την ανεργία και «κατεβάζουν» προτάσεις- συνήθως με επιδοματικό χαρακτήρα- κι ενώ τον Σεπτέμβριο άπαντες διαμαρτύρονταν γιατί αδυνατούσαν να βρουν εργάτες για καλοπληρωμένες δουλειές στα χωράφια, επιβεβαιώνεται ότι κάτι γίνεται πολύ λάθος στην αγροτική πολιτική της χώρας σε σχέση και με την απασχόληση.

Από την έλλειψη εργατικών χεριών περάσαμε πλέον στην υπερπροσφορά χωραφιών για τα οποία δεν υπάρχουν οικογένειες με τα κατάλληλα εφόδια ή τις γνώσεις για να μαζέψουν τις ελιές και καταλήγουν στην συνεκμετάλλευση της περιουσίας τους με εργάτες που βγάζουν κάτι πολύ παραπάνω από ένα μεροκάματο.

«Και πολύ καλά κάνουν», λένε όσοι είναι μέσα στην αγροτική παραγωγή και δίνουν τις μάχες τους, υπαινισσόμενοι ότι δεκάδες χιλιάδες νέοι που θα μπορούσαν μέσα σε δύο  μήνες να βγάζουν σχεδόν τους μισθούς μισού χρόνου ενός δημοσίου υπαλλήλου, απλά «κάθονται» στα καφενεία και παίρνουν τις επιδοτήσεις τους.

Προ λίγων μηνών οι παραγωγοί ζητούσαν να επισπευστούν οι γραφειοκρατικές διαδικασίες που επικράτησαν λόγω της πανδημίας ωστόσο, το πρόβλημα παρέμεινε γιατί πολλοί εργάτες αναζήτησαν δουλειά σε άλλες χώρες. Σε ένα χωράφι που στο παρελθόν απασχολούσε έως και 30 εργάτες από διάφορες χώρες έμεναν δέκα εργαζόμενοι από την Αλβανία ή το τελευταίο διάστημα νεοφερμένοι από το Μπαγκλαντές και το Πακιστάν. Τελικά, φάνηκε ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτό αλλά και το ποιος θα μαζέψει χιλιάδες στρέμματα κυρίως πράσινης ελιάς, για βρώση ή λάδι.

Οι οικογένειες που έχουν ελιά τύπου «Καλαμών» ξέρουν ότι αξίζει η συγκομιδή και οι τιμές που θα πιάσει το προϊόν αργότερα, οπότε τις δουλεύουν μόνες τους. Όταν όμως μιλάμε για λαδοελιά ή για την «Αγρινιώτικη» πολλές οικογένειες είτε έχουν γεράσει, είτε λείπουν από τα χωράφια τους, είτε έχουν χάσει την τεχνογνωσία που είχαν κάποτε.

Το μεροκάματο για έναν εργαζόμενο στην συλλογή της ελιάς μέχρι πρόσφατα έφτανε στα 3-5 ευρώ για το τελάρο κι ένας εργάτης μπορούσε να συλλέγει γύρω στα 15 τελάρα, που σημαίνει 45 ευρώ μεροκάματο, δηλαδή για πενθήμερη εργασία είναι 1000 ή 1200 ευρώ! Ενώ, λοιπόν, οι Έλληνες επιλέγουν την δουλειά του ντελίβερι ή απλά… τίποτε, κάποιοι εργάτες ειδικά από την Αλβανία παίρνουν φίλους τους ή μέλη της οικογένειάς τους και «χτυπάνε» τα χωράφια σε συνεκμετάλλευση, όχι πλέον με τον παλιό «μισακό» τρόπο, δηλαδή με μοιρασιά 50%-50%. Συχνά με ποσοστό 60%-40% ή και 70%-30% υπέρ τους!

Με άλλα λόγια, κάποιοι άξιοι άνθρωποι που αντέχουν την δουλειά, μπορούν (αν υπάρχει μεγάλη περιουσία και πολλές ρίζες ελιές) να βγάζουν σε έναν μήνα και 10.000 ευρώ ή σχεδόν 400 ευρώ την ημέρα! Κι όλα αυτά ενώ και η τιμή της βρώσιμης ελιάς φέτος είναι πολύ καλή αλλά και το ελαιόλαδο πιάνει πολύ καλές τιμές.