Ούτε στην κατοχή ..Στα ελαιοτριβεία του Ριζώματος και στα γύρω χωριά για λάδι οι Τρικαλινοί

Εn τω μεταξύ  «στο φουλ τα ελαιοτριβεία». Μόνο που το δημοσιογραφικό κλισέ, για τη συγκεκριμένη τρέχουσα χρονική περίοδο της συγκομιδής, δεν ισχύει φέτος.
Αφού δεν υπάρχουν ελιές, με την παραγωγή υποπολλαπλάσια από τη συνήθη, από τις χειρότερες χρονιές που υπήρξαν, ούτως εχόντων των πραγμάτων, τα ελαιοτριβεία βάζουν μπροστά κάθε δυο-τρεις μέρες, περιμένοντας να εισκομισθεί ικανή ποσότητα πρώτης ύλης.
Και επιπλέον, η απόδοση της ελιάς σε λάδι στο μισό περίπου. Η τιμή του λαδιού στα ύψη. Του περσινού, το λιγοστό φετινό τώρα αρχίζει να πωλείται από τους παραγωγούς.
Σε τιμή υπερδιπλάσια απ’ ό,τι πέρυσι τέτοια εποχή, αντί 4 και 5, στα 10 ευρώ πια. Άρα, η τιμή, και στο ράφι, θα ανεβαίνει καθώς προχωράει ο καιρός και θα εξαντλούνται τα περσινά αποθέματα, δίχως να αντικαθίστανται από νέας εσοδείας.
Δεν είναι δα και Κατοχή, ωστόσο κάτοικοι των πόλεων αναζητούν φίλους και φίλους φίλων στα χωριά για να εξασφαλίσουν το λάδι της χρονιάς.
Το οποίο και χρυσοπληρώνουν.