Στο ερημωμένο κονάκι του Μάμαλη στην παλιά Καστανιά στον Μυλότοπο Τρικάλων

Κομμάτια της πολυτάραχης ιστορίας του κάμπου και των ημιορεινών περιοχών,  κομμάτια των ανθρώπων που
οραματίστηκαν και δοκιμάστηκαν ανάμεσα στην επιβίωση στην ιδιοκτησία και την άσκηση εξουσίας
κομμάτια της γης πάνω στην οποία ματαιόδοξα φύτρωσαν και
κάποια στιγμή πάλι τα πήρε  στην αγκαλιά της. Μιλάμε για τα Κονάκια  για τις πολυτελείς κατοικίες των τσιφλικάδων και των  τσελιγκάδων, τουλάχιστον έναν αιώνα πιο πριν. Μιλάμε σε παρελθόντα χρόνο γιατί  το «αγροτικό ζήτημα» θεωρητικά έχει λυθεί και τα αρχοντόσπιτα αυτά, είτε είναι  ετοιμόρροπα, είτε αναστηλωμένα, δεν αντιπροσωπεύουν τίποτε το «κακό» πια στη
συνείδηση του σημερινού «κολίγου» του κάμπου. Νοικοκυραίοι άνθρωποι, πέρα από τις δουλειές τους, με κύρια ασχολία τους η απασχόληση – φροντίδα του κοπαδιού, είχαν  δημιουργήσει εκεί δα και τον μπαχτσιέ τους με εποχιακά για τις ανάγκες τους.

Σε ένα από αυτά,  ερειπωμένο και εγκαταλειμμένο στις παρυφές της Πίνδου και στα όρια του παλιού δήμου Καλαμπάκας και της κοινότητας Καστανιάς.Λίγο πάνω από τον Μηλότοπο όπου πρώτα ήταν και το χωριό της Καστανιάς  και το παλιό χάνι του Τσίτου στο ρέμα του ποταμού έχουν μείνει πλέον τα χαλάσματα από το κονάκι του Μάμαλη …Κτίσμα πέτρινο μιας άλλης εποχής που κάποτε άκμαζε από ζωή ως οικογένεια κτηνοτρόφων. Οι συνθήκες ζωής όμως και η τρίτη γενιά είχαν ως αποτέλεσμα το κονάκι να μείνει ακατοίκητο και έρημο με “ενοικιαστές” την φύση και τον χρόνο …