Το γνωστό σκηνικό στα Τρίκαλα …..

Απλωμένοι  στα παγκάκια και τα πεζουλάκια των ελεύθερων χώρων, κοντά στα καφεμπάρ σερβιρισμένοι σε πλαστικά ποτήρια οι Τρικαλινοί. Και τα βραδάκια αναλόγως, με τον καιρό μαλακό να επιτρέπει την παραμονή στο ύπαιθρο…
Στα παγκάκια ανά δύο βέβαια, αλλά και δύο όρθιοι μπροστά τους, ίσως και τρεις. Τα πεζούλια πιο πυκνοκατοικημένα, πιο μεγάλες οι παρέες. Τουλάχιστον όταν κάθονταν στα καφέ τηρούνταν το όριο για τις τετραμελείς, τώρα ανεξέλεγκτη η κατάσταση.
Γενικότερα, πρέπει να ξεκίνησαν από κει που είχαν σταματήσει στο τέλος της καραντίνας. Τότε που σιγά-σιγά είχε ξεθαρρέψει ο κόσμος και δημιουργούσε τα πηγαδάκια τριγύρω απ’ τα καφέ. Τώρα, με την κτηθείσα εμπειρία, οι συνάξεις προέκυψαν αυτομάτως. Επομένως ποιο το όφελος;