Οι «ψεκασμένοι» και η παραπληροφόρηση

Η ελπίδα γίνεται πραγματικότητα σε χρόνο ρεκόρ. Ο κόσμος μπορεί να αναπνέει πλέον συλλογικά με ανακούφιση υπό την ατράνταχτη πεποίθηση ότι τα εμβόλια δεν προκαλούν ασθένειες, προλαμβάνουν ασθένειες. Ωστόσο, το προκατειλημμένο λόμπι των αντιεμβολιαστών επιμένει να διαδίδει ότι τα εμβόλια είναι μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης. Υποσκάπτοντας έτσι την εμπιστοσύνη των πολιτών στην επιστήμη και προστιθέμενο στο τσούρμο των αρνητών του κορωνοϊού, των αντιπάλων της μάσκας, των εχθρών των διαγνωστικών τεστ. Προφανώς ο κάθε «ψεκασμένος» μπορεί να ρισκάρει να περνάει με κόκκινο τις διαβάσεις ταχείας κυκλοφορίας, αλλά δεν έχει κανένα δικαίωμα να τζογάρει με τις ζωές των άλλων.

Η αλήθεια είναι ότι το κίνημα των αντιεμβολιαστών δεν είναι συμπαγές. Συγκροτείται σε ένα ανομοιογενές, επί το πλείστον αλλόκοτο, τσίρκο σε ποικιλία παραστάσεων. Αποτελείται από αμφιλεγόμενους ερευνητές, γκουρού της εναλλακτικής Ιατρικής, παίκτες τηλεριάλιτι, σκληροπυρηνικούς ομοιοπαθητικούς, οπαδούς θεωριών συνωμοσίας, δογματικούς κήρυκες διάφορων φυλετικών σεχτών και παραθρησκευτικών αιρέσεων, τυχοδιώκτες του Διαδικτύου κ.λπ. Κοινή τους συνισταμένη, η διασπορά παραπληροφόρησης, η ψευδοεπιστημονικη προπαγάνδα και η επιχείρηση ενοχοποίησης κάθε εμβολίου μέσω εκφοβιστικών αναρτήσεων στα social media. Ηδη καμιά σαρανταριά εκατομμύρια άτομα ακολουθούν τις διαδικτυακές τους ομάδες, ενώ υπολογίζεται ότι τα έσοδα στους συγκεκριμένους λογαριασμούς αγγίζουν ετησίως έως και το 1 δισ. δολάρια, κυρίως από διαφημίσεις. Γίνεται αντιληπτό ότι η αντιδεοντολογική προσέγγιση της επιστήμης αξιοποιείται προσοδοφόρα από μια καλοστημένη μπίζνα.

Από την πλευρά της η επιστημονική κοινότητα δεν στέκεται με σταυρωμένα χέρια απέναντι στα fake news που πλασάρουν. Ισχυρίζονται, π.χ., ότι τα εμβόλια περιέχουν βλαβερές ουσίες όπως υδράργυρο και αλουμίνιο. Παλιότερα, πράγματι είχαν, μόνο που μια ένωση του υδραργύρου σε αυτά, παρότι αποδεδειγμένα αβλαβής, περιέχεται σε 100πλάσια ποσότητα στα ψάρια και γενικώς στα θαλασσινά που καταναλώνει σε αφθονία ο μέσος άνθρωπος. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με το αλουμίνιο. Η ποσότητα του αλουμινίου που λαμβάνει κάποιος ακόμα και από το μητρικό γάλα είναι 10πλάσια από όση περιέχεται στα εμβόλια, ενώ στο βρεφικό γάλα σε σκόνη είναι 40 φορές περισσότερη.

Προπαγανδίζουν ακόμη ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες σχεδιάζουν μέσω εμβολίων τη μείωση του πληθυσμού. Ο αντίλογος εδώ είναι συντριπτικός εις βάρος των δοξασιών που προβάλλουν. Εδώ και 40-50 χρόνια, όπου οι συστηματικοί εμβολιασμοί γίνονται διεθνώς, ο πληθυσμός της Γης στο ίδιο χρονικό διάστημα έχει υπερδιπλασιαστεί από 3 σε 7 δισεκατομμύρια και συνεχίζει να αυξάνεται ραγδαία. Τέλος, διασπείρουν ότι οι φαρμακοβιομηχανίες αποκομίζουν υπέρογκα κέρδη από τα εμβόλια. Τίποτα πιο αναληθές, δεδομένου ότι ο τζίρος των εμβολίων διεθνώς δεν είναι ούτε το 3% του συνολικού κύκλου εργασιών τους. Αλλωστε, η παραγωγή εμβολίων απαιτεί υψηλή τεχνογνωσία, μεγάλο ερευνητικό κόστος, ενώ η κυκλοφορία τους είναι χρονοβόρα μετά από ελέγχους, πιστοποιήσεις, εγκρίσεις και άδειες των αρμόδιων εποπτικών αρχών υγείας.
Παρότι το 1986 το Κογκρέσο των ΗΠΑ ψήφισε νόμο ασυλίας στους κατασκευαστές εμβολίων -προστατεύοντας τους από μηνύσεις, αξιώσεις και αγωγές που οφείλονται σε βλάβες από εμβόλια- αυτά δεν ενθαρρύνονται να μπουν στην παραγωγή. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει τη τελευταία δεκαετία πληρώσει σε αποζημιώσεις περισσότερα από 2,5 δισ. δολάρια σε άτομα που ισχυρίζονται ότι τα εμβόλια τους έχουν προκαλέσει σπάνιες αλλά σοβαρές και μερικές φορές θανατηφόρες παρενέργειες. Γύρω από αυτή την κυβερνητική ανάληψη υποχρέωσης να καλύπτει κάθε ζημία, έχει στηθεί ένας χορός από μια στρατιά δικηγόρων που με το αζημίωτο αλαλάζουν σαν Ινδιάνοι σε περικυκλωμένο καραβάνι του άγριου Φαρ Ουέστ.