Κάποιοι λένε ότι είναι η πιο δύσκολη δουλειά στον κόσμο. Όσοι δεν την έχουν γευτεί λένε ότι είναι η πιο απλή, λογική διαδικασία της φύσης. Όπως και να έχει, η μητρότητα γιορτάζεται σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης ως η απόλυτη απόδειξη δημιουργίας και αγάπης. Όταν η μαμά μας γιορτάζει, η πιο όμορφη ευχή για εκείνη εμπεριέχει την λατρεία των παιδιών της. Ένα «ευχαριστώ» τής είναι αρκετό. Ένα χαμόγελό μας είναι η ανταμοιβή της. Μια αγκαλιά μας, το φάρμακο για τα πάντα. Ευχηθείτε της με λέξεις βγαλμένες από την καρδιά σας και κάντε την χαρούμενη. Εμπνευστείτε από τις τρικαλινές μαμάδες που φιλοξενηθηκαν στο ideesmagazine!
Σούλα Μπράκη & Φαίη Παπαστεργίου
Η σχέση μάνας κόρης είναι μια σχέση στοργής με πολλά σκαμπανεβάσματα και σίγουρα καταλυτική για την ψυχική υγεία και των δύο. Κάπως έτσι διαμορφώνεται και η δική μου σχέση με το κοριτσάκι μου.
Όταν ήταν μικρή έκανε το μοντέλο βάζοντας τα σκουλαρίκια, τα κραγιόν και τα ψηλά μου τακούνια. Τώρα ως μικρή έφηβη προσπαθεί να κερδίσει την ανεξαρτησία της, έτσι ξαφνικά η μαμά έγινε το πιο ανίδεο και χωρίς κατανόηση πλάσμα στον κόσμο. Παρόλα αυτά σε κάθε δυσκολία η πρώτη αντίδραση είναι η λέξη «Μαμααά!».
Όσο κι αν προσπαθούμε να είμαστε δίπλα στα παιδιά μας σαν «φίλοι», πάντα θα μας χωρίζουν τα χρόνια που κουβαλάμε, καθώς και η εξελίξεις της ζωής, που πλέον με τη βοήθεια της τεχνολογίας τρέχουν με ταχύτητα φωτός. Το κινητό και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι η προέκταση του εαυτού τους όσο κι αν δε μας αρέσει.
Κατερίνα Παπακώστα & Χριστίνα Παλιούρα
Η κόρη μου είναι αναμφίβολα το σημαντικότερο “επίτευγμα” στη ζωή μου. Ένα δώρο Θεού στην κυριολεξία για εμένα και τον σύζυγό μου, όπως άλλωστε είναι κάθε παιδί για τους γονείς του. Άργησε λίγο βέβαια, να έρθει στη ζωή μας, αλλά από την πρώτη στιγμή την γέμισε φως…
Η σχέση μου με την Χριστίνα είναι πολύ δυνατή. Διαμορφώθηκε μέσα στο πέρασμα των χρόνων και σμιλεύθηκε πολύπλευρα και πολύ προσεκτικά, κάτω από δύσκολες πολλές φορές συνθήκες , το αποτέλεσμα όμως με κάνει σήμερα να νιώθω , ότι μάλλον καλά τα καταφέραμε μέχρι στιγμής…
Λένε ότι μοιάζουμε σαν δυο σταγόνες νερό, ο σύζυγός μου έχει κάποιες ενστάσεις βέβαια για αυτό….το σίγουρο όμως είναι, ότι είμαστε και οι δύο πολύ έντονες προσωπικότητες. Τσακωνόμαστε και αγαπιόμαστε , διαφωνούμε και συμφωνούμε, το σημαντικότερο όμως προσπαθούμε , να ξεχνάμε στην σχέση μας τους τυπικούς ρόλους μητέρας και κόρης και να δοκιμάζουμε το αυθόρμητο μιας “good enough” ανακουφιστικής σχέσης.
Την πέταξα στα βαθιά από την πρώτη στιγμή, δεν της χαρίστηκα και δεν μου χαρίστηκε ποτέ και αναμφισβήτητα αποτελεί την πιο αυστηρή κριτή μου , με μια ωριμότητα όμως και μια συγκροτημένη σκέψη δυσεύρετη, θα τολμούσα να πω για την ηλικία της.
Μαρία Καναρά & Λυδία Παπαγόρα
Την κόρη μου την αγάπησα απ’ την πρώτη στιγμή που την είδα στο κρεβατάκι της να σφίγγει τις γροθίτσες της και να κοιτάζει σοβαρή με εξεταστικό βλέμμα τον κόσμο.
Μεγαλώνοντας, μαζί με την αγάπη ήρθε και η εκτίμηση και η περηφάνια: να την βλέπω να γίνεται ένας ολοκληρωμένος ελεύθερος άνθρωπος, που διεκδικεί τα όνειρα του με πείσμα και εντιμότητα.
Μαρίνα Κοντοτόλη & Μαίρη Κατσιφή
Τα παιδιά μου αποτελούν ένα σταθερό, φάρο ελπίδας και μία συνεχή πηγή συγκινήσεων και ανακάλυψης νέων σχέσεων και προσδοκιών. Τονίζουν την αισιόδοξη όψη της καθημερινότητάς μου, βάζουν σε τάξη τη σκέψη μου και μου διδάσκουν να αφομοιώνω τον κόσμο με ανοιχτή αντίληψη.
Ήδη, η Μαίρη η μεγάλη μου κόρη, συμβαδίζει μαζί μου στην μέχρι τώρα επαγγελματική ζωή ενώ η Ελένη, η μικρή μου κόρη, ετοιμάζεται για να με συναντήσει στα αμφιθέατρα και στα μαθήματα του πανεπιστημίου.
Θεωρώ προνόμιο και ευτυχία να συμπορεύομαι με δύο αξιόλογες νέες γυναίκες, οι οποίες με τη νεανική τους κίνηση και ενέργεια καθορίζουν σταθερά το «είναι» μου. Υπερισχύουν σε κάθε δεδομένη στιγμή της ζωής μου, με κυβερνούν και ανανεώνουν τις αξίες και τα κριτήριά μου για τη ζωή.
Η δυναμική διαδικασία που διέπει τη σχέση μας εκφράζεται μέσα από ένα δρόμο ο οποίος μεταφέρει και ενώνει τις εμπειρίες της «προηγούμενης γενιάς», προάγοντας τις φιλοδοξίες και τα όνειρα της νέας.
Θεωρώ λοιπόν, πως η οδός που διανύω με τα κορίτσια μου είναι αρμονική, ώριμη, ελεύθερη, με ιδανικά, προοπτικές και επιδιώξεις.
Χαίρομαι ιδιαίτερα γιατί οι δύο κόρες μου επαληθεύουν την εύνοια της ζωής μου, ενώ συγχρόνως διατηρούν ολοκάθαρο το περιεχόμενο της υποκειμενικότητας και των ταλέντων που χαρακτηρίζουν την κάθε μία ξεχωριστά.
Ως μητέρα τους, εκτιμώ βαθύτατα το νόημα που προσδίδει η ύπαρξή τους στη ζωή μου, η οποία με την παρουσία τους αποκτά ομορφιά, ζωντάνια, πίστη, δυναμική.
Μαρίνα Γιώτη & Βάια Κρομμύδα
Την μέρα που γεννήθηκε της χάρισα την καρδιά μου για πάντα και από τότε χτυπά στο δικό της στήθος.
Στις χαρές, στις λύπες, στις νίκες και στις ήττες βρίσκομαι μαζί της. Χαίρομαι με κάθε γέλιο και πονώ με κάθε πίκρα. Φωτίζεται ή διαλύεται η διάθεσή μου με μια της φράση. Είναι η μεγάλη αγάπη της ζωής μου, αλλά εκείνη είναι στην εφηβεία και δεν το καταλαβαίνει. Είναι η εποχή που τα κάνω όλα λάθος. Όμως κάνω υπομονή. Ξέρω ότι θα ξημερώσει μια μέρα, ίσως μετά από πολλά χρόνια, που θα καταλάβει. Θα νιώσει αυτή την αγάπη για τα δικά της παιδιά και όλα όσα μοιραστήκαμε, όλα όσα είμαστε, θα αποκτήσουν άλλο νόημα. Θα βαφτούν με άλλο χρώμα, το χρώμα μιας αγάπης που δεν περιγράφεται. Εύχομαι μονάχα να είμαι εκεί να την χαρώ. Η καρδιά μου σίγουρα θα ‘ναι, γιατί δεν θα της επιτρέψω ποτέ να φύγει από κοντά της.
