Ο Φ.Ι.ΛΟ.Σ. τιμά τον «ελληνικό» ποιητή Κ. Π. Καβάφη

Είμαι κι εγώ Ελληνικός. 

Προσοχή, όχι Έλλην, ούτε Ελληνίζων, αλλά Ελληνικός»

Κ. Π. Καβάφης

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1863 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και την ίδια ημερομηνία στο ίδιο μέρος άφησε την τελευταία του πνοή το 1933. Ένας ποιητής που έγραψε ελληνική ποίηση έξω από τον ελλαδικό χώρο, «σε μιαν απομονωμένη περιοχή του ελληνισμού, στην Αλεξάνδρεια» κατά τον Λ. Πολίτη.

«Ο Καβάφης, κατά την γνώμη μου, είναι ποιητής υπερμοντέρνος, ποιητής των μελλουσών γενεών. (Cavafy selon mon avis est un poète ultra-moderne, un poète des générations futures)». Πιθανολογείται πως πρόκειται για «αυτοεγκώμιο»- υπαγόρευση από τον ίδιο τον ποιητή σε ανταποκριτή γαλλόφωνου περιοδικού.

Είναι γνωστός ο καβαφικός κανόνας με τα 154 – «Αναγνωρισμένα»- ποιήματα, αλλά υπάρχουν και τα «Αποκηρυγμένα», τα «Κρυμμένα» και τα «Ατελή», ενώ δεν λείπουν και οι μεταφράσεις. Τα ομηρικά, ελληνιστικά και βυζαντινά στοιχεία αφθονούν στην ποίησή του, η οποία έχει εδραιωθεί  στην παγκόσμια γραμματεία με πολλές και επάλληλες, ανανεωμένες μεταφράσεις. Διακρίνεται ο κοσμοπολίτικος χαρακτήρας της και στην εποχή της εμφάνισης του ευρωπαϊκού μοντερνισμού πολλοί θα προωθήσουν την καβαφική ποίηση στον αγγλόφωνο λογοτεχνικό κόσμο, ενώ ο T. S. Eliot δημοσίευσε ποιήματά του μεταφρασμένα  στο περιοδικό του Criterion.