Η Jenny from the Block είναι το “The Mother” στη νέα ταινία δράσης του Netflix
Είναι όλα για τα παιδιά. Εάν η δουλειά μιας ταινίας δράσης είναι να σκοτώνει όσο το δυνατόν περισσότερους αντιπάλους ενώ ανασύρει και προστατεύει ένα παιδί που έχει απαχθεί (κατά προτίμηση του πρωταγωνιστή), αφηγηματικά μπορεί να βάλει τα πόδια της και να υπαγορεύσει τα υπόλοιπα. Πολύ πριν
Ο Ντένζελ Ουάσιγκτον ήταν ένας άνθρωπος στη φωτιά, πολύ πριν πάρει το Taken η κόρη του Λίαμ Νίσον, και πολύ, πολύ πριν το πρόσφατο, ακριβό κομμάτι τυριού δράσης «The Grey Man» πετάξει στο ένα μάτι και βγει από το άλλο, λαχταρούσαμε ως κοινό του κινηματογράφου. να δουν τα παιδιά να επιστρέφουν στο σπίτι με ασφάλεια, ανεξάρτητα από το πόσα πτώματα σκουπίζουν το δρόμο τους.
Τώρα, στο Netflix, έρχεται το «The Mother», σε παραγωγή και πρωταγωνίστρια της Jennifer Lopez ως σκοπεύτρια και ενδιάμεσο για δύο από τους πιο άθλιους εμπόρους όπλων στον πλανήτη. Ο χαρακτήρας δεν έχει όνομα. Είναι ο τίτλος και το 12χρονο παιδί (την οποία υποδύεται η Lucy Paez) που ποτέ δεν ήξερε ότι μεγάλωσε, ευτυχώς, στο Σινσινάτι. Η αρχή της ζωής της είχε τις δυσκολίες της: Σε αναδρομή, ένας από τους εμπόρους όπλων, τον οποίο υποδύεται ο χλευαστικός Τζόζεφ Φάινς, μαχαιρώνει τη Μητέρα στην κοιλιά της λίγες ώρες πριν γεννήσει το αβλαβές νεογέννητο και εξαφανιστεί στην απομακρυσμένη ζωή της στην Αλάσκα. Η μοίρα φέρνει τη Μητέρα από τη σύνταξη και ξανά σε λειτουργία προστασίας παιδιών, όταν ο συμπαθής πράκτορας του FBI Κρουζ (Ομάρι Χάρντγουικ) κάνει πράξη την υπόσχεσή του να την ενημερώσει όταν η μακρινή κόρη της πέσει στα χέρια των εχθρών της μαμάς. Αυτοί οι έμποροι όπλων: αμείλικτοι. Αλλά η μητέρα:
Η ταινία είναι πολύ καλή, ειδικά το πρώτο μισό. Η διευθύντρια Niki Caro ξέρει τι κάνει. Ναι, ορισμένοι από τους διαλόγους που αποδίδονται στους Andrea Berloff, Peter Craig και Misha Green περιλαμβάνουν γραμμές όπως «Να την αντιμετωπίσεις όπως θα έκανες εκατό ελεύθερους σκοπευτές» και σκηνές κωμικής προφανείας. (Εάν είστε πράκτορας του FBI με πολύ λίγες ουρές και στέκεστε δίπλα σε ένα μεγάλο παράθυρο του σαλονιού και αποκαλείτε τη μητέρα κακή λέξη, οι πιθανότητες είναι 10 εκατομμύρια προς ένα θα πυροβοληθείτε και θα σκοτωθείτε μέχρι να φτάσετε στο τέλος αυτής της πρότασης.)
Μπορούμε όλοι να ασχοληθούμε με αυτό το είδος γραφής όλη μέρα, όπως μπορούμε και ολόκληρο το είδος εκδίκησης Άνδρας/Γυναίκα στη Φωτιά. Αλλά ο σκηνοθέτης Caro (“Whale Rider”, το υποτιμημένο “McFarland, Η.Π.Α.”, το live-action “Mulan”) έχει μια πραγματική ευκολία με την οικοδόμηση ρουτίνας gunplay – καθώς το gunplay της ταινίας σπάνια μοιάζει πια σαν παιχνίδι, θα πρέπει να αποσύρουμε αυτή τη λέξη – στο πεντακάθαρες, κρουστά σκηνοθετημένες και επεξεργασμένες σασπένς σεκάνς με φόντο καλύτερα από το συνηθισμένο. Επιπλέον, η Λόπεζ γλιστράει μέσα από όλες τις αιματηρές και περιστασιακές στιγμές μηρυκασμού σαν σταρ, επειδή είναι μία.
Το καστ περιλαμβάνει τον Paul Raci (υποψήφιο για Όσκαρ για το “Sound of Metal”), ο οποίος προσθέτει μια ευπρόσδεκτη δόση χαμηλών τόνων ρεαλισμού ως ο στρατιωτικός φίλος της Μητέρας, που τώρα ζει στην Αλάσκα, τον οποίο υποδύεται η British Columbia.
Σε άλλες σκηνές, τα Κανάρια Νησιά της Ισπανίας απεικονίζουν την Αβάνα και τα περίχωρά της, ενώ ο Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ παίρνει το μέρος του άλλου βασικού άθλιου εμπόρου όπλων. Δεν έχει αρκετά να κάνει, κατά την άποψή μου. Αλλά η ταινία είναι ένα υπερβολικό δίωρο ως έχει. Το “The Mother” προσφέρει μερικές αξιοθαύμαστες ρυτίδες στην πορεία. Η νεαρή Zoe αντέχει και εκφράζει περισσότερη αγωνία από ό,τι συνήθως για αυτό το είδος της πλοκής, αν και η ταινία είναι ζιγκ-ζαγκ από ένα βλέμμα συναισθηματικού τραύματος σε εύθυμες σεκάνς προπόνησης, όπου ο Lopez διδάσκει στον Paez την ωραία τέχνη της δολοφονίας σε μεγάλες αποστάσεις, καθώς και την τοποθέτηση ναρκών. στο χιόνι.
Τι διακρίνει τη Λόπεζ στο «The Mother» από, ας πούμε, τη Ρέιτσελ ΜακΛις σε μια ταινία της δεκαετίας του ’80 όπως το «Aces: Iron Eagle III;» Όχι τα μπλουζάκια, σίγουρα. Είναι σε μεγάλο βαθμό ο βαθμός στον οποίο ο Λόπεζ (όπως ο Ουάσινγκτον, ο Νίσον και άλλοι) έχει ξεκλειδώσει το κλειδί για να υποχωρήσει ενώ βράζει και να αφήσει την οργή να φύγει ακριβώς όταν ζητηθεί. Το δεύτερο μισό του «The Mother» συμβιβάζεται με τα συνηθισμένα. Αλλά το να φτάσουμε εκεί δημιουργεί μια αρκετά εκτροπή σειράς συμπλοκών στο όνομα της προστασίας των παιδιών, με υπηρεσίες που παρέχονται από μια σκληρή μαμά που τα κάνει όλα.
