Κώστας Αγοραστός-Προσφώνηση προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου στην έναρξη των εκδηλώσεων της Ναυτικής Εβδοµάδας.

Παναγιώτατε Οικουµενικέ Πατριάρχα κ.κ. Βαρθολοµαίε,

Είναι µεγάλη τιµή για όλους µας ο ερχοµός σας σήµερα στην Θεσσαλία και στον όµορφο Βόλο, µε την ευκαιρία των εκδηλώσεων της Ναυτικής Εβδοµάδας 2023.

Η παρουσία σας είναι ένα σηµάδι ότι ο Ελληνισµός εξακολουθεί να υπάρχει σε συνοδοιπορία µε την Ορθοδοξία και θα συνεχίσει να υπάρχει.

Σας καλωσορίζουμε στη Θεσσαλία.

Την πιο «πράσινη» Περιφέρεια της χώρας.

Στη Θεσσαλία που πρωταγωνιστεί στον απαραίτητο μετασχηματισμό για την επίτευξη των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ και της Ατζέντας 2030 και είναι η μόνη ελληνική Περιφέρεια που έχει ήδη εκπληρώσει τις απαιτήσεις για την βιωσιμότητα, σε ποσοστό μεγαλύτερο από 50%.

Στη Θεσσαλία που επιλέχτηκε και συμμετέχει στην αποστολή της Ε.Ε. για 100 κλιματικά ουδέτερες περιοχές έως το 2030, που διακρίθηκε στις 200 καλύτερες πρακτικές green deal της Ευρωπαϊκής Επιτροπής των Περιφερειών.

Στην Περιφέρεια Θεσσαλίας είμαστε μια ομάδα, σταθερά δίπλα στην κοινωνία, με επίκεντρο τον άνθρωπο που υπήρξε πάντοτε και ο πυρήνας των επιλογών μας. Είμαστε υπέρ της δράσης, υπέρ της συνεργασίας, υπέρ της αλληλεγγύης, υπέρ του να γεφυρώσουμε διαφορές, υπέρ του να ανανεώσουμε το νήμα της ιστορίας και τη δυναμική της προόδου, υπέρ του να ζήσουν τα παιδιά μας καλύτερα από τους γονείς μας.

Για εμάς, η Περιφέρεια Θεσσαλίας, δεν είναι απλώς μια διοικητική ενότητα, ούτε μια γεωγραφική περιοχή. Είναι οι Άνθρωποι της, μεγάλοι, μικροί, ανώνυμοι, επώνυμοι, σίγουρα διαφορετικοί, αλλά όλοι το ίδιο σπουδαίοι.

Ο Αλμπέρ Καμύ είχε πει ότι : «Η πραγματική γενναιοδωρία προς το μέλλον έγκειται στο να τα δίνουμε όλα στο παρόν». Αυτή η αντίληψη ήταν και παραμένει ο γνώμονας της προσπάθειας, της δουλειάς, της προσφοράς μας, του αγώνα μας για την Περιφέρεια Θεσσαλίας. Γιατί το μέλλον δεν χαρίζεται, κερδίζεται. Δεν είναι δώρο, είναι επίτευγμα. Το να προσφέρεις και να δέχεσαι είναι ίσως το πιο ανθρώπινο πράγμα αλλά και το πιο κοντινό στη Θεία Φύση.

Είστε στον τόπο της αρχαίας Ιωλκού.

Από εδώ ξεκίνησαν ο µυθικός Ιάσων και οι Αργοναύτες του για να φτάσουν στον Ελλήσποντο, εκεί όπου αργότερα χτίστηκε η Βασιλίδα των Πόλεων, εκεί όπου για πάντα, όπως λέει ο ποιητής µας, «ο νους µου πηγαίνει σε τιµές µεγάλες της φυλής µας, στον ένδοξό µας Βυζαντινισµό» (Κ.Π. Καβάφης).

Είστε στον τόπο όπου η θάλασσα ήταν και είναι τροφοδότης της ζωής των ανθρώπων, όπου το εµπόριο, ο τουρισµός, η αλιεία, δηλαδή η οικονοµία, συναντιούνται µε τις φυσικές οµορφιές, την αγάπη για τα γράµµατα και την παιδεία, το πρωτοποριακό πανεπιστήµιο, τους ανθρώπους που πιστεύουν στον Θεό, αλλά και στις δυνατότητές τους.

Αυτούς που πάλεψαν και παλεύουν για κοινωνική δικαιοσύνη, µαζί µε την ανάπτυξη που θα καλυτερεύει την ζωή όλων.

Είστε όµως και σε έναν τόπο όπου η θάλασσα εµπνέει τους ανθρώπους να ζήσουν από αυτή.

Και δεν είναι τυχαίο το ότι η ναυτική εβδοµάδα είναι θεσµός στο Βόλο για πάµπολλα χρόνια, χάριν της πρωτοβουλίας του λαοφιλούς και πολυδραστήριου Ποιμενάρχη μας κ. Ιγνατίου. Δεν είναι απλώς µια γιορτή.

Είναι µια υπενθύµιση ότι η ναυτοσύνη, παρά τους κινδύνους που παλαιότερα έκρυβε, ιδίως όταν οι συνθήκες της ναυσιπλοΐας εξαρτώνταν από τις διαθέσεις του καιρού, εξακολουθεί να δίνει ζωή στους ανθρώπους που την επαγγέλονται. Δεν είναι µόνο οι υπηρεσίες που προσφέρουν στους συνανθρώπους τους.

Είναι κι αυτό το αίσθηµα ελευθερίας που η µακρά παραµονή στην θάλασσα κάνει τον ναυτικό να αισθάνεται. Καθώς ψήνεται στον ήλιο του καλοκαιριού ή παγώνει µε τον βαρύ άνεµο του χειµώνα, νιώθει ότι η ζωή του έχει µια απλωσιά, έχει ορίζοντα ανοιχτό, ότι δεν κλείνεται στους τέσσερις τοίχους ενός σπιτιού ή στα όρια του χωριού ή της πόλης.

Στη θάλασσα ο ναυτικός ατενίζει µακρυά. Και βλέπει την αλήθεια της ζωής, η οποία συναντά τη φύση, τον ουρανό, τον βυθό, τα όρια µε τον θάνατο και, την ίδια στιγµή, τον Θεό και την πίστη.

Αγαθή συγκυρία είναι ότι η φετινή ναυτική εβδοµάδα είναι αφιερωµένη σε ένα από τα δύο νησιά του Αιγαίου που δεν ανήκουν στην Ελλάδα, αλλά είναι κατοικηµένα από Έλληνες, την Ίµβρο, “την εν Αιγαίω Πελάγει αρίστη νήσον”, την ιδιαίτερη πατρίδα σας. Εκεί όπου τα τελευταία χρόνια, µε δική σας πρωτοβουλία και ενίσχυση, έχει αναστηλωθεί το 1/3 των 314 εξωκλησιών που έχει συνολικά το νησί.

Με τον αγώνα σας καταφέρατε να επαναλειτουργήσουν τα ελληνικά σχολεία. Να αποκτήσει ξανά η Ίµβρος τον χαρακτήρα της: Σχολεία και εκκλησίες, γράµµατα και ακολουθίες παντού στο νησί.

Θαυµάζουµε, βλέποντάς σας σε φωτογραφίες, το ιλαρόν φως που περιτριγυρίζει το νησί, µαζί µε την θάλασσά του. Θυµόµαστε ότι κάθε τόπος που η θάλασσα τον αγκαλιάζει έχει µια ιδιαίτερη οµορφιά.

Και νιώθουµε ότι µε την παρουσία σας εδώ µας υπενθυµίζετε ότι η θάλασσα, παρότι φαίνεται να κλείνει έναν τόπο γης, τον αφήνει και ελεύθερο.

Διότι κάνει όποιον κατοικεί σ’ αυτόν, να νιώθει την απεραντοσύνη.

Και για όποιον εργάζεται στη θάλασσα, όποιον ταξιδεύει, όποιον έχει τη θάλασσα σπίτι του, ισχύει ο λόγος του ποιητή: “Θεέ µου τι µπλε ξοδεύεις για να µη σε βλέπουµε” (Οδ. Ελύτης). Μόνο που εσείς µας Τον απακαλύπτετε µε την αγάπη, µε την δυναµική µαρτυρία της πίστης, µε τον ακατάβλητο δυναµισµό σας και σας ευχαριστούµε γι’ αυτό.

Σας υποδεχόµαστε λοιπόν στον Βόλο επίσηµα, για δεύτερη φορά µετά το 2002.

Σας υποδεχόµαστε εκ µέρους της Περιφέρειας Θεσσαλίας και ζητούµε την ευλογία σας για να εργαζόµαστε για το καλό του τόπου, για να µπορούµε να τιµούµε όσους κοπιάζουν, όπως οι ναυτικοί µας, σε όποιο πόστο κι αν υπηρετούν, για να µπορούµε να θυµόµαστε την ιστορία της πατρίδας µας και τον δεσµό της µε το περιβάλλον, για να µπορούµε µε συναλληλία Πολιτείας και Εκκλησίας να βλέπουµε ότι ο Έλληνας δεν κλείνεται στα όρια ενός τόπου, αλλά έχει µατιά οικουµενική, παγκόσµια, πανανθρώπινη.

Καλώς ήλθατε, Παναγιώτατε!