Το στοίχημα Μητσοτάκη με την υπουργοποίηση του Δημήτρη Παπαστεργίου

Το νευραλγικής σημασίας υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης αποφάσισε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης να αναθέσει στον πρώην δήμαρχο Τρικκαίων (Τρικάλων), Δημήτρη Παπαστεργίου. Και είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα η συγκεκριμένη επιλογή, όχι μόνο διότι ο κ. Παπαστεργίου τυγχάνει εξωκοινοβουλευτικός παράγοντας.

Η υπουργοποίηση Παπαστεργίου είναι, αναμφίβολα, άξια ιδιαίτερης προσοχής. Κυρίως σαν ένα καινοφανές, ασυνήθιστο υπόδειγμα συμμετοχής στην άσκηση της εκτελεστικής εξουσίας από δύο απόψεις τουλάχιστον: Το πρόσωπο και το έργο, καθώς ο Δημήτρης Παπαστεργίου αποτελεί σπάνια εξαίρεση για τα ελληνικά δεδομένα, της τοπικής αυτοδιοίκησης -και όχι μόνο. Παραδόξως, είναι περισσότερο γνωστός για το έργο παρά με το πρόσωπό του.

Διότι, ενώ είναι βέβαιο πως υπάρχει πλήθος Ελλήνων πολιτών στους οποίους το όνομα Παπαστεργίου λέει από απολύτως τίποτα έως ελάχιστα, ταυτόχρονα όμως είναι εξίσου απίθανο να υπάρχει σήμερα Έλληνας ή Ελληνίδα που να μην έχει ακούσει κάτι πχ για «τον δήμαρχο που έφερε λεωφορεία χωρίς οδηγό στα Τρίκαλα», «τον δήμαρχο που έκοψε το κάπνισμα στους Τρικαλινούς», «τον δήμαρχο που έκανε τα Τρίκαλα την πιο ‘έξυπνη’ πόλη στην Ελλάδα» κ.ο.κ., εισάγοντας καινοτομίες στην θεσσαλική γενέτειρά του οι οποίες ακούγονταν σαν ανέκδοτο. Πολλώ δε μάλλον την περίοδο που κατόρθωσε, ενάντια σε κάθε απαισιόδοξη πρόγνωση, να τις ενσωματώσει στην καθημερινότητα των συμπολιτών του.

Επομένως, η ανάδειξή του κ. Παπαστεργίου σε, τρόπον τινά, «Πιερρακάκη στη θέση του Πιερρακάκη» είναι ένα μεγάλο στοίχημα, αφ’ ενός για τον ίδιον και αφ’ ετέρου για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ακριβώς επειδή το υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής αναλαμβάνει να κάνει πράξη μία από τις βασικές προεκλογικές δεσμεύσεις του πρωθυπουργού και της Νέας Δημοκρατίας -την ολοκλήρωση της διεργασίας ψηφιοποίησης και απλοποίησης του ελληνικού δημοσίου, προς όφελος του πολίτη και εις βάρος της γραφειοκρατίας.