Πριν καλά-καλά ανατείλει το 2024 η πρώτη γυναικοκτονία είναι γεγονός.
Υπενθυμίζεται πως μέσα σε ένα μπαούλο μεταφέρθηκε και εγκαταλείφθηκε νεκρή η 41χρονη έγκυος, το πτώμα της οποίας βρέθηκε στη Χαλκιδική. Η εξαφάνισή της 41χρονης, η οποία διένυε τον τρίτο μήνα της εγκυμοσύνης της και ήταν μητέρα ενός 13χρονου παιδιού, δηλώθηκε την περασμένη Τρίτη, ενώ δύο 24ωρα αργότερα εκδόθηκε και σχετική αγγελία μέσω της υπηρεσίας Missing Alert.
Του Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλου
Υπενθυμίζεται πως προφυλακιστέοι κρίθηκαν, μετά την απολογία τους ενώπιον ανακριτή, ο 39χρονος και ο 34χρονος συνεργός του στην άγρια δολοφονία της 41χρονης Γεωργίας, στην Θεσσαλονίκη. Ο σύντροφος της άτυχης γυναίκας συνεχίζει να αρνείται κατηγορηματικά τα όσα του αποδίδονται, ενώ ο 34χρονος ρίχνει τις ευθύνες στον 39χρονο, υποστηρίζοντας ότι εκείνος τα σκηνοθέτησε όλα. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, μάλιστα, στην απολογία τους, φαίνεται πως ο ένας «τα έριξε» στον άλλον για τη στυγερή δολοφονία της εγκύου και μητέρας μίας 13χρονης.
Όπως ήταν φυσικό η υπόθεση αυτή, της πρώτης (και ευχόμαστε τελευταίας) γυναικοκτονίας το 2024 προκάλεσε κοινωνικούς τριγμούς. Γυναίκες από τους χώρους της πολιτικής, του επιχειρείν, του αθλητισμού, του πολιτισμού και της δημοσιογραφίας μιλώντας στο Ideesmag.gr στέλνουν το δικό τους ηχηρό μήνυμα.
Βάσια Αναστασίου, πολιτικός: Πόσες ζωές πρέπει να χαθούν ακόμα;
Η πρώτη γυναικοκτονία του 2024 έρχεται να μας υπενθυμίσει με τον πιο σκληρό τρόπο πως οι γυναικοκτόνοι δεν κυκλοφορούν με ειδική σήμανση επικινδυνότητας. Δεν έχουν συγκεκριμένη εθνικότητα, θρησκεία, επαγγελματική ή οικονομική κατάσταση. Σε αντίθεση με ό,τι ευρέως πιστεύεται, δεν έχουν συγκεκριμένη ηλικία. Δεν είναι άνδρες που μεγάλωσαν σε παλαιότερες δεκαετίες κι «έχουν άλλα μυαλά». Είναι άνδρες που γεννιούνται και γαλουχούνται στην Ελλάδα του 2024 με τα νοσηρά έμφυλα στερεότυπα που συνεχίζουν να επικρατούν. Η ανάγκη για την νομική κατοχύρωση του όρου «γυναικοκτονία» είναι επιτακτική. Αφενός επειδή τα ισόβια πρέπει να είναι στην πράξη ισόβια, αφετέρου γιατί με αυτόν τον τρόπο αναγνωρίζεται η εξακολουθητικότητα της έμφυλης κακοποίησης, η οποία οδηγεί στην γυναικοκτονία. Πόσες ζωές πρέπει να χαθούν ακόμα μέχρι να αποφασίσει η κυβέρνηση να ενσκήψει ουσιαστικά και όχι επικοινωνιακά στα αίτια που γεννούν και αναπαράγουν την έμφυλη ανισότητα και βία; Πόσο αίμα πρέπει ακόμα να χυθεί;
Σοφία Χύτου, δημοσιογράφος pagenews.gr: Βάναυση και ακραία εκδήλωση βίας κατά των γυναικών
Τα τελευταία χρόνια σκιάζουν, δυστυχώς, συχνές ειδήσεις ενδοοικογενειακής βίας και ωμών δολοφονιών γυναικών από τους συντρόφους τους. Οι γυναικοκτονίες μας αφορούν, Πολιτεία, φορείς και πολίτες ενώ η θέση μας πρέπει να είναι μόνο μία: δίπλα στη γυναίκα, απέναντι στη βία!
Σε παγκόσμια κλίμακα, οι αριθμοί είναι ιλιγγιώδεις. Αυτός δείχνει ότι ο κόσμος αποτυγχάνει να σταματήσει τις δολοφονίες που θα μπορούσαν να αποφευχθούν με έγκαιρη παρέμβαση.Οι δολοφονίες που σχετίζονται με το φύλο, οι γυναικοκτονίες, ορίζονται ως η πιο βάναυση και ακραία εκδήλωση βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών.Αποτελεί ανάγκη να θεσμοθετηθεί ο όρος «γυναικοκτονία» επίσημα και οι ποινές να είναι παραδειγματικές προκειμένου να μην επαναληφθούν. Είναι σημαντικό όμως η καθεμιά και ο καθένας να μην στρέψει την πλάτη σε αυτό το πολύ σημαντικό ζήτημα αλλά να σκύψει πάνω του και να βοηθήσει στην αντιμετώπισή του.
Ντιάνα Τζοβόλου, στιχουργός: Η ανάγκη της αρσενικής επιβολής;
Πλανήτης γη 2024. Σε έναν σύγχρονο κόσμο γεμάτο τεχνολογικές, επιστημονικές αλλά και αναπτυξιακές εκρήξεις , το ανθρώπινο ένστικτο πολλές φορές , κυμαίνεται με ανεξέλεγκτη αγριότητα και αιμοσταγή θυμό. Έχοντας αφήσει πίσω μας την εποχή των σπηλαίων και τον Neanderthal, περνώντας μέσα από δεκαετίες πατριαρχικής υποδομής και υποτίμησης του γυναικείου φύλου , έχουμε καταφέρει να μιλάμε για ισότητα, δικαίωμα παραγωγικής προσφοράς των γυναικών , αλλά πάνω απ´όλα να μιλάμε για σεβασμό , αξιοπρέπεια και δίκαιη μεταχείριση . Ένας ανθρώπινος κανόνας που στις μέρες μας παραβιάζεται καθημερινά, μέσα από ακραίες πράξεις βίας και γυναικοκτονιών. Ειδήσεις και πρωτοσέλιδα που σε κάνουν να ανατριχιάζεις μέχρι το κόκκαλο. Είναι η γυναίκα, η μάνα, η σύντροφος, η ανήλικη κόρη, η γερόντισσα, η ψυχή της διπλανής πόρτας που κόβεται ακραία και βασανιστικά. Είναι η ανάγκη της αρσενικής επιβολής; Η υποβάθμιση του σωματικά πιο αδύναμου; Τα αρρωστημένα απωθημένα ; Η ψυχιατρική ανισορροπία ;Κι όμως το μόνο δεδομένο είναι ο ΘΑΝΑΤΟΣ!!
Εγώ σαν γυναίκα, στο ΓΙΑΤΙ θα αντισταθμίσω το ΘΕΛΩ και το ΠΡΕΠΕΙ…
– Κάνε το φόβο δύναμη, άνοιξε την πόρτα και τρέξε στην ζωή…
– Πες την αλήθεια σου παντού και ζήτησε βοήθεια…
-Και ´συ Δικαιοσύνη, κάθησε καταπέλτης στο έδρανο και να είσαι αμείλικτη !!
Ισόβιος δεν πρέπει να είναι μόνο ο θάνατος αλλά και η τιμωρία στο έγκλημα…
Ευθυμία (Έφη) Γκούλη, παραολυμπιονίκης: Έγκλημα κατά του γυναικείου φύλλου
Μετράμε πολλές γυναικοκτονιες πλέον έχει ξεφύγει η κατάσταση.. Δεν είναι τραγικό επειδή είναι απλά γυναίκες… μια γυναικοκτονια δεν είναι ένα απλό έγκλημα κατά της ζωής…,είναι έγκλημα κατά του γυναικείου φύλλου, είναι οι δολοφονημένες γυναίκες από έναν άντρα του οικογενειακού τους περιβάλλοντος.. είναι μια έμφυλη βία!! Είναι αδιανόητο να μην λαμβάνει η κοινωνία τα μέτρα της και να αφήνει να ξεφεύγει μέρα με την μέρα η κατάσταση όλο και περισσότερο.. καθόμαστε θεατές σε μια τραγωδία και περιμένουμε την σειρά μας…
NadiaBele κοσμηματοποιός: Αδύναμοι κι ανίσχυροι
Είμαι ξεκάθαρα εναντίον της Βίας ανεξαρτήτως από που προέρχεται και που απευθύνεται.
Όσοι επιλέγουν τη βία είναι κατά τη γνώμη μου αδύναμοι κι ανίσχυροι. Είναι προσωπικότητες που δεν έχουν εξελιχθεί σε πνευματικό και συναισθηματικό επίπεδο κι έχουν χαμηλής ποιότητας αξιακό σύστημα. Όπως έχει πει ένας αγαπημένος μου ποιητής, ο Χαλίλ Γκιμπράν: «Η Καλοσύνη (θα προσθέσω και την Αγάπη) είναι αρετή των Δυνατών ανθρώπων». Εύχομαι με όλη τη δύναμη της καρδιάς μου, το 2ο24 να φωτιστεί η ανθρωπότητα από αυτές τις Αρετές και να πάψουν διαπαντός οποιουδήποτε είδους αποτρόπαια περιστατικά βίας. Η Καλοσύνη κι η Αγάπη ας σώσουν τον κόσμο μας.
Σόφη Καλιφατίδου, ζωγράφος- εικαστικός: Άλλη μια γυναικοκτονία
Ο σύγχρονος κόσμος μόνο εξέλιξη δε θυμίζει, ένας κόσμος χωρίς όρια, ενσυναίσθηση, ξέφρενα καταπατάει κάθε ίχνος ανθρωπιάς και ευαισθησίας. Δυστυχώς άλλη μια γυναικοκτονία, η κάθε μία ξεχωριστά κόβει την ανάσα και προκαλεί ανατριχίλα. Θύμα αυτή τη φορά μια έγκυος γυναίκα, ούτε αυτό δεν σταμάτησε την κτηνωδία. Ο θύτης με προφίλ καθωσπρέπει κ με τατουάζ, το όνομα της «αγαπημένης» του συντρόφου. Κάποιοι μπέρδεψαν την αγάπη με την ιδιοκτησία. Είναι θλιβερό πραγματικά, που τόσες γυναίκες με χαμηλή αυτοεκτίμηση ή χωρίς στηρίξει, δεν μπορούν να διακρίνουν ή να ξεφύγουν απ’ αυτή την κόλαση. Ξέρω είναι δύσκολο, «This is a man’s world». Μακάρι να υπάρξει μια μέρα που αυτός ο κόσμος θα είναι αληθινά ισότιμος, θα σέβεται κ θα αγαπάει κάθε γυναίκα και κάθε πλάσμα.
Λένια Ραζή, τραγουδίστρια: Να βρουν οι γυναίκες θάρρος πριν να είναι αργά
Είναι ένα πολύ λυπηρό γεγονός που στις μέρες μας αυξάνεται αντί να μειώνεται. Θεωρώ πως θα πρέπει η κυβέρνηση να πάρει πιο δραστικά μέτρα, για να αντιμετωπιστεί αυτό το μαρτύριο. Προσωπικά με θλίβει ιδιαίτερα να ακούω τέτοια δυσάρεστα νέα όταν ανοίγω την τηλεόραση είναι και ένας λόγος που δεν την ανοίγω. Έχει γίνει σχεδόν μηνιαίο γεγονός. Εύχομαι κι ελπίζω όλες οι γυναίκες να βρουν το θάρρος να μιλήσουν έγκαιρα στον αρμόδιο στην ή αστυνομία. Όταν αισθάνονται δηλαδή ότι απειλούνται ή ότι θα τους συμβεί κάτι κακό. Επίσης θα έπρεπε η κάθε γυναίκα όταν αναγνωρίζει στον άλλον σημάδια βίας να τα λαμβάνει σοβαρά υπόψη της και να ενημερώσει τις αρμόδιες αρχές προκειμένου να συμβάλουν σε αυτή την κακή κατάσταση βοηθώντας την γυναίκα που το έχει ανάγκη.
Ελισάβετ Σ. Χατζηγάκη, Γενική Γραμματέας (Δ.Σ.) & Υπεύθυνη Επικοινωνίας Προγραμμάτων Ίδρυμα Χατζηγάκη: Διόγκωση προκαταλήψεων και στερεοτύπων
Οι γυναικοκτονίες είναι ένα, ομολογουμένως, σύνθετο θέμα το οποίο συνδέεται άρρηκτα με μία πληθώρα παραγόντων και προεκτάσεων. Εγώ θα ήθελα να εστιάσω στην έλλειψη παιδείας, η οποία ευνοεί την παγίωση ή και διόγκωση προκαταλήψεων και στερεοτύπων που διέπουν κατά κανόνα τη νοοτροπία και κατά συνέπεια τον τρόπο έκφρασης και τελικά τον τρόπο δράσης γενεών και γενεών. Πιστεύω ακράδαντα ότι το ζήτημα της έμφυλης βίας πέρα από ένα στιβαρό νομοθετικό πλαίσιο στήριξης προς τα θύματα θα πρέπει να συνδεθεί απόλυτα με ένα νέο, αναθεωρημένο μοντέλο εκπαίδευσης. Η σφαιρική και βιωματική εκπαίδευση κατέχει καίριο ρόλο ως δυνατό αντισταθμιστικό εργαλείο για την μείωση των ποσοστών έμφυλης βίας. Η εκπαίδευση είναι μοχλός διαμόρφωσης της προσωπικότητας των παιδιών και μέρος των μελλοντικών τους κινήσεων και συμπεριφορών προέρχεται από τις αντιλήψεις που έχουν διαμορφώσει κατά την σχολική περίοδο. Ακόμα περισσότερο δε, όταν ένα παιδί βιώνει βίαια ή είναι γίνεται αποδέκτης νοσηρών απόψεων περί φύλων και σεξουαλικότητας στο οικογενειακό περιβάλλον. Το σχολείο μπορεί να λειτουργήσει ως αντίβαρο, ισότιμων, συμπεριληπτικών, σφαιρικών ιδεών και ερεθισμάτων. Διαμορφώνουμε προσωπικότητες ολοκληρωμένες μόνον όταν απαγκιστρωθούμε από απαρχαιωμένες αντιλήψεις που προάγουν τις ανισότητες, το φόβο και το αίσθημα της ντροπής και για παράδειγμα στοχοποιούν το άτομο με γνώμονα το φύλο του είτε ως «δυνατό» είτε ως «αδύναμο».
Στο Ίδρυμα Χατζηγάκη βρισκόμαστε σε μία συνεχή διερεύνηση για ουσιαστικούς τρόπους με τους οποίους θα μπορέσουμε να ενισχύσουμε την έμφυλη ισότητα μέσα από την βιωματική εκπαίδευση που ξεκινά από νεαρή ηλικία, σε παιδιά (4-12 ετών). Ωστόσο, η πολιτεία φέρει τεράστια ευθύνη εδώ, και θα πρέπει να λάβει σοβαράυπόψιν της, μεταρρυθμίσεις τομής στο εκπαιδευτικό σύστημα σε σύμπραξη με φορείς από τον ιδιωτικό και κοινωφελή τομέα. Είναι πλέον μονόδρομος, η αναστήλωση μίας υγιούς κοινωνίας είναι εγχείρημα ιδιαίτερα δύσκολο και επίπονο θα μας οδηγήσει όμως σ’ έναν κόσμο όπου θα κυριαρχεί ο σεβασμός προς την αν
