Ξανά και πάλι από την αρχή το φράγμα της Μεσοχώρας και η εκτροπή των 6+2 προσφυγές στο ΣτΕ

Από το 1950 και μετά έχει κυλήσει πολύ νερό στον …μύλο της διαμάχης για τα νερά του Αχελώου. Η πολιτική εκμετάλλευση της εκτροπής από τη μία άφηνε προσδοκίες στους Θεσσαλούς αγρότες ότι θα …ξεδιψάσει ο κάμπος και από την άλλη έδινε ελπίδες στους πολεμίους της εκτροπής ότι το φαραωνικό έργο στον Αχελώο δεν θα προχωρήσει. Έτσι, το αρχικό σχέδιο, αρκετές δεκαετίες πριν, περιελάμβανε εκτροπή 1,2 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων νερού. Έπειτα ο σχεδιασμός προσαρμόστηκε στα 600 εκατ. κυβικά νερού και τελικά …προσγειώθηκε στα 250 εκατ. κυβικά μέτρα νερού, με το έργο τελικά να έχει «παγώσει» έπειτα από έξι αλλεπάλληλες ακυρώσεις από το ΣτΕ.

Το εάν τελικά η πολιτεία θα επιλέξει να προχωρήσει με το ζήτημα της μικρής εκτροπής των 250 εκατ. κυβικών μέτρων υδάτων αποτελεί ζητούμενο καθώς θα πρέπει να βρεθούν κρατικοί πόροι ύψους περίπου 250 εκατ. ευρώ για την υλοποίηση του μεταφοράς υδάτων από την Αιτωλοακαρνανία στη Θεσσαλία, με δεδομένο ότι η ΕΕ δεν χρηματοδοτεί πια τέτοιου είδους έργα.

Το μόνο σίγουρο είναι η πρόθεση της ΔΕΗ να προχωρήσει με το υδροηλεκτρικό έργο της Μεσοχώρας, η τύχη του οποίου κρίθηκε προσφάτως από το ΣτΕ. Το 2014 το έργο, προκειμένου να συνεχιστεί, είχε απεμπλακεί, τόσο λειτουργικά όσο και

τεχνικά, από τα έργα μεταφοράς νερού από τον άνω ρου του Αχελώου στη Θεσσαλία και αντιμετωπίστηκε ως αμιγώς υδροηλεκτρικό έργο, το οποίο θα αξιοποιούσε νερό του ποταμού για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας και θα το επανέφερε στη φυσική κοίτη του.

Ωστόσο, το έργο «πάγωσε» έπειτα από απόφαση του ανώτατου ακυρωτικού δικαστηρίου το οποίο είχε κρίνει προσφυγή κατοίκων της περιοχής. Προσφάτως όμως, με μια απόφαση «σταθμό» (144/2024 απόφαση τού Ε΄ Τμήματος) το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο έκρινε ως νόμιμους τους περιβαλλοντικούς όρους για το έργο «φάντασμα» το οποίο είχε ξεκινήσει να κατασκευάζεται το 1986, περατώθηκε τον Απρίλιο του 2001, αλλά δεν λειτούργησε ποτέ. Συνολικά έχει κοστίσει περίπου 500 εκατ. ευρώ σε σημερινή αξία ενώ η εταιρεία εκτιμά ότι χάνει 20 με 30 εκατ. ευρώ ετησίως από δυνητικά έσοδα που θα είχε εάν λειτουργούσε.